محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

133

ضياء العيون ( فارسي )

متعفن را باصلاح آورد مثل زراوند طويل و سعد و انزروت و راسخت و سقز و زاج سرخ سوخته و پوست انار و كندر و اشق و جاوشير و ادويه سوختكى آتش است مثل سفيده تخم‌مرغ و آهك شسته و حنا و سركه و برك بار تنك و پوست درخت صنوبر و كل ارمنى و صندل و سفيداب و مردارسنك و سفال سفيد نو و از جمله دواهاى مذكور ادويه است كه خون از جراحت بازدارد مثل صبر و كندر و دم الاخوين و پشم خرگوشى و خانهء عنكبوت و غبار آسيا و انزروت و نشاسته و قلقطار و جبسين و غير ان و ادويهء ملينه نيز از ان جمله است مانند فاتونج و پنج خطمى و اشق و ميعه و قنّه و مقل و زوفاء رطب و روغنها و پيها و غير ان و بسيارى از ادويه مرهم هست كه در اكثر اين تاثرات مشتركست و اكثر اين اثار از ان سرميزند با وجود آنكه ضد يكديكر باشند مثل سرمه و انزروت و راسخت و مردارسنك كه از جمله دواهاى